درک معلمان زبان انگلیسی به عنوان یک زبان خارجی

روش های سنتیِ آموزشِ حضوری به سرعت به آموزش از راه دور برخط دسترس پذیر و قابل اطمینان تغییر یافته اند. این امر به معنی بازنگری و تغییر فرایندها و مدل های آموزشی مبتنی بر فن آوری موجود است. این مطالعه به بررسی این موضوع می پردازد که آیا آموزگاران زبان انگلیسی به عنوان زبان بیگانه (EFL) اطمینان دارند که آنان از دانش لازم درباره ی چگونگی استفاده از فن آوری های خاص برای یادگیری از راه دور طی بحران کووید 19 و نگاه رو به آینده برخوردارند یا خیر. این مقاله با اتخاذ یک رویکرد روش ترکیبی، کردارها و ادراک آموزگاران درباره ی تدریس برخط در خلال تدریس از راه دور اضطراری کووید 19 را بررسی می کند. 129 شرکت کننده از طریق یک نظرسنجی برخط استخدام شدند. همه ی تحلیل ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ی 25 انجام شدند. داده هایی بر پایه ی رتبه بندی و آزمون های ناپارامتری مورد استفاده قرار گرفتند. داده های کیفی مربوط به پرسش باز با استفاده از تحلیل موضوعی داده-محور تحلیل شدند. آموزگاران اتکای فزاینده به خودآموزی، دانش همکاران، دوره های آموزشی کارمندان، و پشتیبانی برخط مدرسه را گزارش کردند. شکاف میان دانش و استفاده از ابزارهای دیجیتال با چالش های پیش روی آموزگاران EFL در یادگیری از راه دور، مرتبط دیده شد. آموزگارانی که گزارش کردند که آگاهی شان درباره ی ابزارها نسبت به استفاده از آن ها بیش تر یا تقریباً به همان اندازه است، می دانستند که چگونه دانش خود را در تدریس عملی خویش لحاظ کنند، کنترل مدیریت تدریس خود را در دست بگیرند، و دارای مشارکت و انگیزه ی بالاتری از سوی دانش آموزان بودند. با وجود این، آموزگارانی که دانش شان درباره ی ابزارهای دیجیتال نسبت به استفاده شان کم تر بود با مشکلات فن-آورانه ای رو به رو شدند که تدریس آنان را مختل می کرد. برخی پیامدها را می توان از دل این مطالعه استخراج کرد، مانند نیاز به برنامه های آموزشی برای آموزگاران برای بهبود آگاهی آنان درباره ی روش های یادگیری آموزشی-فن آورانه، و اهمیت فراهم آوردن فرصت هایی برای کسب توانش دیجیتال و ترغیب آموزگاران برای سازگار کردن خود با فن آوری های دیجیتال در درون بافت های رشته های خاص. یافته های ما همچنین دارای پیامدهای نظری و عملی برای آموزشِ پیش از خدمت و ضمن خدمت آموزگاران است.